روز چهارشنبه ۱۸/۰۳/۱۳۸۴ درست همان روزی که تیم ملی ایران برای صعود به جام جهانی نیاز به یک مساوی با بحرین داشت . دومین نشست انجمن کتابداری و اطلاع رسانی ایران در بررسی چالشهای رشته در محل کتابخانه ملی برگذار گردید . و شاید به خاطر همین تقارن تعداد شرکت کنندگان بسیار اندک بود ولی مطالب جالبی در این نشست مطرح شد که بنده وظیفه خود دانستم برای غایبین بیان نمایم:

جلسه با ۱۵ دقیقه تاخیر یعنی ساعت ۱۶:۱۵ با خوش آمد گویی جناب آقای عمرانی شروع گردید . سپس توسط آقای عمرانی اساتید مدعو ( جناب آقای دکتر حری ، دکتر حیاتی و سرکار خانم مرتضایی ) جهت پاسخگویی به سئوالات به جایگاه دعوت شدند و هر کدام پس از چند دقیقه توضیح مقدماتی در مورد موضوع جلسه آماده پاسخگویی به سئوالات شدند .

جناب آقای دکتر حری درضمن سخنان خود پیشنهاد تشکیل یک نظام کتابداری و اطلاع رسانی را توسط انجمن برای رسیدگی به برنامه گروههای کتابداری واطلاع رسانی و سایر مسائل همچون نظام پزشکی دادند تا دانشجویان ، اساتید و مراجعان بتوانند با مراجعه به آن مشکلات و انتقادات خود را با اطمینان به اینکه به آنها رسیدگی خواهد شد مطرح نمایند .

سئوال اول : آیا نحوه برگزاری آزمون کارشناسی ارشد بصورت متمرکز باشد یا بصورت غیر متمرکز ؟

آقای دکتر حری در پاسخ فرمودند : سیستمها وارد مراحل و پروسه ای می شوند که نمی توانند دیگر از آن صرف نظر کنند . برای رسیدن به این مقصود که پذیرش بصورت غیر متمرکز در آید باید گروههای کتابداری نامه های متعددی به وزارت علوم بفرستند تا این اختیار به آنان داده شود . نوشتن برنامه مستقل مقارن است با پذیرش دانشجو بصورت غیر متمرکز ، ولی وزارت علوم برنامه ریزی را غیرمتمرکز کرده ولی ورود دانشجو بصورت متمرکز باقی مانده است .

سئوال دوم :در صورتیکه آزمون غیرمتمرکز شود آیا رابطه جای ضابطه را نمی گیرد ؟

آقای دکتر حیاتی درپاسخ فرمودند : سئوال بجایی بود زیرا یکی از نکات مثبت سیستم پذیرش متمرکز رعایت عدالت در آن است . چراکه با همه به طور یکسان برخورد می گردد . در قوانین استخدام کشوری قانونی مبنی بر عدم استخدام فارغ التحصیلان یک دانشگاه خاص وجود ندارد . اگر در مصاحبه کسی رد شود هیچکس نمی تواند اعتراضی بکند . تصور ما بر این است که تنها داشتن برنامه خوب کافیست ولی اگر شرایط فراهم نباشد برنامه خوب هم نمی تواند بطور کامل و کافی اجرا شده و مفید باشد . یکی دیگر از مشکلات این است که اگر ما برنامه کشورهای خارجی را اجرا کنیم ، نیروی متخصص برای تدریس این برنامه ها را نداریم چاره این است که برنامه ای براساس آنها و هماهنگ با فرهنگ و شرایط موجود کشور خود بنویسیم تا قابل اجرا باشد .

سرکار خانم مرتضایی در ادامه فرمودند : مسئله رابطه جزئی از فرهنگ ماست و در تمام زندگی و کار ما دخیل شده و شایسته سالاری جای خود را به رابطه داده است  علاوه بر آن در کشور ما مدرک سالاری حاکم است ، نه شایسته سالاری .

جناب آقای دکتر فتاحی در ادامه فرمودند: اگر گروهی بخواهد بر اساس روابط به گزینش دانشجو بپردازد در آینده و بر اثر عدم شایستگی افراد پذیرفته شده حیثیت خود گروه زیر سئوال می رود . تجربه دانشگاه فردوسی مشهد در پذیرش سه دوره دکترا تنها یک نفر از خود دانشجویان دانشگاه فردوسی پذیرفته شده است زیرا ما نمی توانیم با حیثیت خود و سرنوشت افراد شرکت کننده بازی کنیم ، بنابراین من نسبت به نظام غیرمتمرکز خوش بین هستم .

انشاالله ادامه گزارش در فرصتهای بعد